9 przepisów na nakeda – wielki test porównawczy 2021 [Z900, F 900 R, MT-09, Trident, Monster, GSX-S 750, Duke 890 R, 752S, Tuono 660]

Wykonanie

Ta kategoria, choć może wydać się zbliżona do poprzedniej, każe przyjrzeć się naszym konkurentom z bliska, niemalże z mikroskopem. Jak poprowadzone są spawy, jaka jest jakość lakieru i plastików, jaki mamy odbiór całości, czy widać oszczędności w doborze materiałów poszczególnych marek? Wrzućmy każdy z modeli pod naszą testową lupę…

Triumph przeszedł metamorfozę w 2016 roku. Wtedy to producent z Hinckley tchnął jakość premium w swoje produkty i… tak zostało do dziś. Nie inaczej jest w przypadku małego i taniego przecież Tridenta. Sprzęt ten zachwyca jakością wykonania, a znaczki Triumpha, obecne nie tylko na baku, ale także na przednim i tylnym reflektorze, z dumą potwierdzają pochodzenie tego małego nakeda.

Yamaha również, w swym średnim modelu, postawiła na jakość. Jeżeli popatrzymy z bliska na MT-07, czy nawet na tak chwaloną przez wszystkich (przeze mnie też) Tenere 700, to widać w nich oszczędności. W MT-09 niby też, ale brak osłon ramy pomocniczej i dziura na przestrzał w aluminiowej ramie motocykla są zabiegiem celowym. Motocykl aspiruje do jakości premium i wcale tego nie ukrywa. Jest naprawdę dobrze!

Z jakością, przynajmniej z wizualnej strony, nie ma też żadnego problemu Aprilia. Wygląda naprawdę bogato, a do żadnego szczegółu w niej nie można się przyczepić. Jest wykonana świetnie. Doszły nas natomiast słuchy, że fabryka z Noale miała problemy z jakością korbowodów dostarczonych do pewnej serii silników pojemności 660. Fabryka wyszła z tego impasu elegancko – zamieniając wadliwe silniki na nówki prosto z fabryki. Zrobiła to bez zająknięcia. Temat dotyczył tylko niewielkiej partii, a reszta Tuon, RS-ów, czy wszystkie nowe Tuaregi wolne są od tej wady.

Kawasaki wprost ocieka z@jebi$tością… Inaczej nie mogę tego napisać. Motocykl jest przepiękny, zarówno z bliska, jak i z daleka. Elementy wizualne, podnoszące jego atrakcyjność, wiążą się w spójną całość. Zielona rama koresponduje z takiego samego koloru felgami, które – jeżeli tylko są czyste – swoim wyglądem zwalają z nóg. Choć osobiście nie lubię koloru zielonego, to zieloni sprawili, że zielone, nawet według mnie, jest piękne i doskonałe. Zdecydowanie to jeden z najlepiej wykonanych i najpiękniejszych motocykli w naszej stawce.

Czy Suzuki w temacie wykonania zachwyca? Zdecydowanie nie… Jest do bólu poprawne, prawidłowe, dobre. Niczym nie olśniewa, niczym nie odrzuca. Ot porządny japończyk. Wszystko jest na swoim miejscu, wszystko działa, ale do jakichkolwiek fajerwerków jest mu daleko.

KTM, ach ten KTM. Zawrócił nam wszystkim w głowach i z bliska i z daleka. Motocykl o naprawdę dużej jakości wykonania. Złośliwcy, którzy twierdzą, że za jakiś czas będzie zalewać się olejem cieknącym z silnika, na ten moment niech zamilkną, bo niczego takiego nie zauważyliśmy. Natomiast tylny kierunkowskaz musiał się zalać, ale deszczem, bo wyłączony bździł się przez połowę testu światłem połowicznym, a włączony działał – jednakże całkiem nie chciał zgasnąć. Po wysuszeniu wszystko wróciło do normy. Ot taka jedna drobnostka. Poza tym wykonanie motocykla naprawdę urzeka.

Jakość widzę! Jakość! Monster z bliska wygląda na naprawdę drogi motocykl. Spasowanie elementów, szczegóły, jakość powłoki lakierniczej, wszystko na wysokim poziomie. Prawdziwie Ducati, od razu widać, że to produkt premium. No właśnie, ale za to słychać było co innego. Monster to jedyny motocykl, którego hamulce, a dokładnie tylny, piszczały jak w starym rowerze przez cały test. Dostaliśmy informację od importera, że sprzęt, zanim trafił do nas, był wcześniej katowany ostro przez jednego z naszych, ale piski to piski. Być ich nie powinno.

O ile Benelli z kilku kroków robi wrażenie motocykla droższego, niż jest w istocie, to z bliska jest już trochę inaczej. Zdjęcia, robione przez naszego profesjonalnego fotografa, Roberta Wiechetka, absolutnie tego nie pokażą. Po prostu, dotykając ten motocykl, patrząc na niego z bliska, widać, że jest najtańszy w stawce. Choć nie umiem wskazać żadnego konkretnego miejsca, w którym jest jakieś rażące niedociągnięcie, to całość takie właśnie pozostawia wrażenie…

O jakości wykonania BMW można byłoby napisać książkę. Tak, ich motocykle są drogie, nie spodobają się każdemu i dla niektórych są nawet specyficzne. Jednak elementy, jakie składają się na niemal każdy model bawarskiego producenta, są bardzo wysokiej jakości. Tak też jest i w tym. Spójrzcie w oczy F 900 R i powiedzcie, że nie robi na was wrażenia… Jest jednak jedna rysa na tej niemieckiej zbroi. Otóż wyżej już wspominana nakładka na siedzenie pasażera trzyma się na… gumkach recepturkach. Hahaha, tak, naprawdę. Czy to jest jakość premium, czy wstyd? To już pozostawiam do waszej oceny.

Jury głosowało tak:

1. BMW F 900 R
2. KTM 890 Duke R
3. Ducati Monster

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się nim!