Wygląd
Choć to może nie najważniejsza kategoria, to na naszej liście znalazła się na pierwszym miejscu. Dlaczego? Bo przecież oglądając zdjęcia motocykla, często jeszcze prototypu, daleko przed jego zakupem, już na samym początku określamy to, czy nam się on podoba, czy też nie… Często wizualne odczucia skreślają dany motocykl tak mocno, że po prostu nie bierzemy go pod uwagę, choć jeździ świetnie, jest wygodny i w naszym zasięgu finansowym. Choć chcemy zaprzeczyć, wydaje nam się to takie kobiece, to jednak nie tylko panie kupują oczami, ale i, a może przede wszystkim, panowie…
Jeśli chodzi o design testowanych motocykli, na wyróżnienie zasługuje klasyczna linia Moto Guzzi V85TT. Jest to jedyne w naszym zestawieniu klasyczne, turystyczne enduro, które swoją linią – podkreśloną przez dwa okrągłe reflektory, nawiązuje do lat 80. i 90. ubiegłego wieku i ścigających się wtedy w pustynnych rajdach maszyn. Akurat malowanie motocykla przeznaczonego do testów nie rzucało na kolana, ale w barwnym malowaniu Sahara, czy Kalahari linia tego motocykla, w której podkreślona jest rama, robi naprawdę wizualnie świetną robotę.
Na podobny krok, choć finalny wygląd motocykla jest mniej retro, a bardziej osadzony w naszych czasach, zdecydowali się inżynierowie z Hamamatsu. Ich nowe wcielenie V-Stroma już na pierwszy rzut oka przypomina DR Big-a 800… W tym motocyklu cały design robi kaczy dziób, na którym osadzony jest prostokątny reflektor oraz owiewka. Pięknie też wygląda malowanie zbiornika – ogólnie Japończycy odrobili pracę domową.
Ducati słynie z tego, że robi piękne motocykle, w których można zakochać się od pierwszego wejrzenia. Jeśli chodzi o Multistradę 950, od 2019 roku bliźniaczo podobną do swojej większej siostry, to wizualna fascynacja nie mija po spojrzeniu na nią drugi, trzeci i setny raz. Wyeksponowana, kratownicowa rama, muskularne owiewki i przód motocykla, stojący w opozycji do lekkiego, wręcz filigranowego tyłu. Do pełni szczęścia brakuje jedynie monowahacza…
Honda CRF 1100 L w wersji AS to potężny motocykl. Na pierwszy rzut oka widać w niej drapieżny apetyt na offroad. Ogromne przednie koło, skośne oczy przednich reflektorów, potężny, ponaddwudziestoczterolitrowy zbiornik paliwa oraz równie ogromna płyta pod silnik. Globtroter pełną gębą.
KTM-a 1290 S ochrzciliśmy zgodnie mianem dzika. I nie, nie chodzi tutaj o jego wygląd, ale moc i charakter jazdy tego sprzętu. Niemniej jednak, jeżeli byśmy mieli nadać mu ksywę tylko na niego patrząc, to świat zwierząt podsunąłby nam skojarzenie z owadem, a dokładniej z żukiem. Choć linia motocykla poprowadzona jest schludnie, lekko i wysoko, to jednak jego design kumuluje się w przednim, żuczym właśnie reflektorze. Komuś może się taki zabieg stylistyczny podobać, ale my zgodnie wolelibyśmy bardziej ostre kształty. Diamentowa lampa ADV 990… ach… rozmarzyliśmy się…
A propos żuka. Kamil odpalając Benelli TRK 502 X rzucił pytanie – Brzoza, ty pamiętasz dźwięk Żuka? To Benelli chodzi normalnie jak Żuk! Hmmm, dźwięku silnika Żuka nie pamiętam, ale dźwięk Benka podoba mi się bardzo. Niemniej jednak ten akapit dotyczyć ma wyglądu. Zatem jeśli chodzi o Benelli, to tutaj mamy do czynienia z naprawdę ogromną sylwetką niespotykaną w świecie pięćsetek. Ogrom konstrukcji poraża, bo ten motocykl jest wizualnie większy od V-Stroma… Do tego mamy wrażenie, że jego wygląd to miks stylów wielu marek. Błotnik tylny nad kołem przypomina trochę GS-y, kratownicowa rama Ducati, przedni błotnik konstrukcję Suzuki, a wszystko razem posiada swój niezaprzeczalny styl. Motocykl ten może się podobać i oprócz tego, że jest wielki, to po prostu jest ładny.
Triumph Tiger 900 Rally Pro to najlżejsza konstrukcja z porównywanych przez nas – 201 kg na sucho. I to od razu widać, gołym okiem. Lekkość tej konstrukcji podkreśla kratownica ramy głównej oraz smukła, długa i pozbawiona plastikowych osłon rama pomocnicza – w nowym modelu będąca wymiennym elementem, niezależnym od reszty konstrukcji ramy. Krótki przedni błotnik, 21-calowe koło oczywiście na szprychach, mała osłona trzycylindrowego silnika. Sprzęt wygląda agresywnie i atrakcyjnie.
BMW R 1250 GS wyróżnia się wizualnie ze wszystkich porównywanych motocykli potężnym bokserem z wystającymi na boki cylindrami. To robi z niego przyczajonego do skoku mastodonta, bo motocykl wygląda potężnie. Mimo, że wersja HP to nie nadmuchana do granic możliwości wersja Adventure, to jednak widać i czuć ogrom tej konstrukcji. I znów mamy muskularny przód z wysoko poprowadzonym kaczym dziobem i błotnikiem przy kole, mamy lekki tył, ale przedłużony na tyle, by bez problemu za kanapą pasażera móc zapakować bagaż. Do tego monowahacz na wale, piękne szprychowane, ale bezdętkowe koła w złotym kolorze, idealne zgranie kolorów HP, czyli bieli, niebieskiego i czerwieni. Liga – jak to mówi Hubert.
Kawasaki Versys 1000 promuje nowe wcielenie swojego motocykla jako sprzęt w pełni szosowy. Mimo tego inżynierowie nie zrezygnowali z, obecnego od zawsze w Versysach, sznytu adventure. Wysoko poprowadzona, szeroka, offroadowa kierownica zakończona handbarami, długie kielichy przedniego zawieszenia upside-down, sprawiające wrażenie także jego wysokiego skoku, a w plastikowe, rozdmuchane owiewki upchany czterocylindrowy, rzędowy silnik. Ktoś tutaj ma wyraźnie rozdwojenie jaźni. Ten motocykl to wizualnie poduszkowiec… I nie chodzi tylko o to, że jest wygodny, ale o to, że widać iż nie tylko po lądzie (czyt. asfalcie) ale i po wodzie (czyt. w terenie) poleci (właściwie to pojedzie).
Werdykt Jury w kwestii designu:
I miejsce Honda Africa Twin 1100 Adventure Sports
II miejsce Ducati Multistrada 950 S
III miejsce BMW R 1250 GS