Zündapp KS750 1940-1948 Sahara – prawdziwy żołnierz wart fortunę [dane techniczne, cena, model]

Zündapp KS750 został skonstruowany z myślą o zastosowaniu militarnym i jego zadaniem było sprostanie wymaganiom użytkowania frontowego II wojny światowej, również w ciężkich warunkach terenowych. Służbę przyszło mu pełnić zarówno podczas mroźnych dni bitwy o Stalingrad, jak i w gorących piaskach Sahary podczas wyprawy korpusu ekspedycyjnego Afrika Korps.

Genialny produkt końca lat trzydziestych XX wieku

Historia KS750 zaczęła się w 1937 roku, kiedy to niemiecka armia złożyła zamówienie na motocykl, który mógłby podołać wysokim wymaganiom w zakresie zdolności terenowych. Jednym z nich było posiadanie napędu na koło wózka bocznego. Do tego musiał mieć prześwit na poziomie nie mniejszym niż 150 mm, a także możliwość montażu łańcuchów przeciwśnieżnych.

Życzeniem armii było również, aby maszyna rozwijała prędkość maksymalną nie mniejszą niż 90 km/h, mogła bez problemu towarzyszyć maszerującej piechocie, przewozić łącznie trzech żołnierzy z pełnym wyposażeniem. Powinna być także przystosowana do przewożenia i użycia bojowego karabinu maszynowego MG-34. Ładowność miała wynosić nie mniej niż 500 kilogramów. Motocykl miał mieć też zdolność pokonywania płytkich wód oraz stromych wzniesień.

Do konkursu przystąpiły trzy wiodące wówczas firmy niemieckie: BMW, Zündapp oraz DKW. Po weryfikacji wojskowej do produkcji skierowano R-75 bawarskiego koncernu oraz KS750, przy czym to właśnie Zündapp zyskał najwięcej punktów.

Początkowo Zündapp rozważał dostosowanie do wymogów modelu KS-600 (zdjęcie powyżej), jednak ostatecznie zdecydował się na opracowanie całkowicie nowego motocykla. Był to jeden z pierwszych jednośladów opracowanych całkowicie z myślą o zastosowaniu wojskowym, gdyż dotychczas pełniące służbę wojskową maszyny były odmianami wersji cywilnych.

W celu ujednolicenia obu typów (R-75 i KS-750), obniżenia kosztów produkcji, użytkowania a także uproszczenia serwisu, zamawiający wymusił zastosowanie jednakowych napędów tylnego koła, hamulców hydraulicznych oraz obręczy kół. Ciekawostką jest, że początkowo planowano uruchomienie produkcji KS-750 w zakładach BMW, jednak bawarski koncern nie zgodził się na takie rozwiązanie.

Produkcja seryjna

Prototypy posiadały silniki typu bokser o pojemności 700 cm3, którą jednak zwiększono do 751 cm3. Jednocześnie cylindry podniesiono o 5 stopni, aby zwiększyć prześwit.
Seryjne egzemplarze zaczęły opuszczać bramy zakładów w 1940 roku, kiedy to zdołano wyprodukować zaledwie 7 sztuk. W kolejnym roku wypuszczono jedynie 288 egzemplarzy. Szczyt produkcji osiągnięto w 1942 roku produkując 7228 KS-ów. W następnych latach produkcja systematycznie spadała. W ostatnim roku drugiej wojny światowej zdołano stworzyć jedynie 115 sztuk.

Historia radzieckich zaprzęgów, czyli motocykle z koszem, wózkiem bocznym: M-72, K-750, MW, Dniepr, Ural M-61

Zmiany, zmiany, zmiany…

Pod wpływem wniosków płynących z użytkowania motocykla na różnych frontach wprowadzano zmiany i modyfikacje. Między innymi zastosowano filtr powietrza z podgrzewaczem firmy Neumann-Wirbelluftfilter. Okazało się bowiem, że stosowany wcześniej filtr mokry nie zdawał egzaminu w warunkach rosyjskiej zimy.
O 10 milimetrów wydłużono też przedni widelec, tym samym zwiększono odległość między błotnikiem a oponą, przez co miała wzrosnąć możliwość pokonywania głębokiego błota.

Produkcję Zündappa KS750 zakończono w 1948 roku, po wypuszczeniu łącznie 18 695 sztuk. Ciekawostką jest, że jednym z powojennych odbiorców tych motocykli była armia Stanów Zjednoczonych, a także Finlandia oraz użytkownicy cywilni.

Warto też wspomnieć o tym, że KS750 wyposażany był w dwa rodzaje wózków bocznych: BW40 oraz znacznie prostszy, mający gorsz zdolności manewrowe BW43.

Służba

Motocykl był wykorzystywany praktycznie przez każdy rodzaj wojsk Trzeciej Rzeszy, przy czym znalazł zastosowanie głównie w jednostkach rozpoznawczych i łącznikowych. Znany jest również z podboju pustyń Afryki Północnej wraz z oddziałami Afrika Krops. Wysyłane a na afrykański front motocykle nosiły przydomek Sahara.

Zdobyczne egzemplarze KS750 wykorzystywane były przez armie aliantów, a także oddziały partyzanckie. W trakcie użytkowania motocykl ceniony był za niezawodność i trwałość, w czym przewyższał nawet BMW R-75. Rama wykonana z rur stalowych o przekroju owalnym zapewniała dużą sztywność oraz odporność na obciążenia.

Jak zarejestrować motocykl na zabytek? Ile to kosztuje i czy warto ubiegać się o żółte tablice?

Jeśli nie stać cię na Zundappa…

Motocykl rzadko pokazuje się polskich portalach aukcyjnych, a jego ceny sięgają setek tysięcy złotych. Jest to więc nie lada wyzwanie dla portfeli. Kilka lat temu odrestaurowany KS750 wystawiony był za kwotę miliona złotych!

Tańszą alternatywą jest na pewno kupno modelu do sklejania. Na rynku dostępne są propozycje od kilku producentów w popularnej skali 1/35. Jednak najefektywniejszym jest produkt włoskiejItalerii, w skali 1/9. KS750 po złożeniu ma długość 26,5 centymetra, a producent proponuje do wyboru trzy rodzaje kamuflażu.

Zundapp K750 (1940- 1948) dane techniczne

Silnik: czterosuwowy, dwucylindrowy o kącie rozwarcia cylindrów 1700
Pojemność skokowa: 751 cm3
Moc maksymalna: 26 KM przy 4000 obr/min
Zasilanie: gaźniki Solex 30 BFRH
Sprzęgło: suche, wielotarczowe
Skrzynia biegów: cztery biegi szosowe, cztery biegi terenowe, cztery biegi wsteczne
Hamulec przedni: bębnowy mechaniczny
Hamulec tylny: bębnowy hydrauliczny
Opony: 4,50×16
Długość: 2380 mm
Szerokość: 1650 mm
Wysokość: 1010 mm
Masa z wózkiem: 400 kg
Pojemność zbiornika paliwa: 23 litry
Zużycie paliwa: około 6 l/100km (w terenie około 8,5 l/100km)