9 metod na turystyka – nasz wielki test 2024. Podsumowanie porównania motocykli turystycznych [H2 SX, 1290 Super Adventure S, S 1000 XR, V100, GSX-S1000GX, Enduro Veloce, 800MT Explore, 900 DSX, SRT 800SX]

Fun Factor

To bardzo ciekawa kategoria, bo jest ona bardzo ulotna, nienamacalna i nie dająca się opisać w teorii. Wypowiedzieć się w temacie przyjemności z jazdy czerpanej z danego motocykla można jedynie po przejechaniu się danym sprzętem. A my jeździliśmy wszystkimi!

Moto Guzzi V100 Mandello S bardzo trafnie podsumowała Asia mówiąc, że jakby wiedziała, że tak się czuje na tym motocyklu, to by przygotowała specjalny komplet klasycznego ubioru specjalnie na ten sprzęt. I tak jest w istocie. Niby motocykl jest nowoczesny, niby zaprojektowany od podstaw w drugiej dekadzie XXI wieku, ale czuć w nim wiek XX. Te wibracje silnika, ten duch minionych czasów, mimo tego, że przed naszymi oczyma cały czas świeci się nowoczesny, kolorowy wyświetlacz a na pokładzie mamy sporo elektroniki. Funem z jazdy tym motocyklem nie jest na pewno odkręcanie manetki na maksa i czerpanie z mocy 115 koni mechanicznych dwucylindrowego, wzdłużnego silnika, a właśnie dostojne pokonywanie kilometrów w duchu minionych czasów. Tego nie da się opisać, to trzeba poczuć. 

Minione czasy także prezentuje tutaj Kawasaki H2 SX. Dlaczego? Bo Kawa jest reliktem niedawnej przeszłości, wyścigu zbrojeń producentów motocykli. Na placu boju okupowanym przez takich tuzów turystycznej szybkości jak ZZR 1400, VFR 1200 F, CBR 1100 XX, K1300S, FJR 1300 została tylko H2 SX oraz jej bezpośredni konkurent z Hamamatsu – Hayabusa. Bezprecedensowy pościg za osiągami już dawno za nami, ale doładowany kompresorem, dwustukonny silnik H2 zdaje się o tym nie wiedzieć. Jeśli tylko mamy miejsce, by rozwinąć skrzydła, Kawa poniesie nas w inny wymiar. Dodatkowo na Słonnych dała nam dużo radości z jazdy, składając się w zakręty bardziej jak przerośnięty sport, niż ospały turystyk. Radość z jazdy na najwyższym poziomie.

Hej, „radość z jazdy” to slogan reklamowy BMW! I wiecie co? Jest on ogromnie trafiony, a to jak jeździ S 1000 XR tylko to potwierdza. Podczas naszego porównania mieliśmy cały czas ze sobą kontakt przez interkomy SC2 od Seny. Każdy kto wsiadał na XR-ę zaczynał piać na jej cześć, krzycząc wręcz jak się świetnie prowadzi, jak hamuje, jaka wygodna i precyzyjna. Im więcej osób było już po przejażdżce tym motocyklem, tym więcej głosów potwierdzających włączało się do rozmowy. I tak pod koniec porówania, gdy tylko ktoś zaczynał mówić o BMW, zachwycało się nim kolejne osiem osób. Motocykl jest genialny. 170 koni, świetne hamulce, ergonomia, brak wyraźnych minusów. Po prostu bajka. 

Suzuki GSX-S1000GX zaskoczyło wszystkich poprawnością prowadzenia, poręcznością i wygodą, a także osiągami. Był to też najchętniej stawiany na koło motocykl przez Brzozę, który czuje chemię chyba z każdym motocyklem Suzuki. Niektórzy narzekali na gumowe hamulce, którym na pewno nie pomogły gumowe przewody. Tak czy inaczej motocykl określaliśmy jako dający frajdę z jazdy, nie robiący niczego jakoś spektakularnie, ale też nie mający słabych punktów. Na GX-sie można się świetnie bawić. 

Enduro Veloce od MV Agusty przypunktowało w kategorii funu z jazdy na pewno jedynym w stawce trzycylindrowym silnikiem o niepowtarzalnym brzmieniu. Odkręcenie manetki powodowało w każdym mrowienie karku i gęsią skórkę. Nie, nie od wibracji, a on podniecenia. Ten piec generuje takie wrażenia dźwiękowe, że trudno powstrzymać się przed zabawą prawą manetką. Do tego oczywiście mamy jeszcze wyżej wspomniane koło 21 cali, które wraz z miękkim zawieszeniem nie sprawdzają się w ciasnych winklach serpentyn, ale za to na nierównych drogach pozwalają na podróżowanie dużo szybciej niż konkurencja. To motocykl na wszystkie rodzaje dróg i na każdej z nich dostarcza przyjemności z jazdy.

Jazdę Voge można opisać bardzo podobnie do jazdy MV Agustą. Serio. Komfort zawieszenia, 21 calowe koło przednie, dobra dynamika niemal 100-konnego silnika. Może i nieporównywalna z piecem Enduro Veloce, ale całość składa się podobnie. Motocykl też zachęca do jazdy po drogach gorszej jakości, odwdzięczając się nieczułością na koleiny, poprzeczne uskoki, dziury. Wygodny, przyjemny sprzęt, który spokojnie dałby radę także poza asfaltem.

CFMoto, chińska konkurencja nie śpi. Podobna moc silnika, podobny komfort, dużo udogodnień. Na CFMoto można jechać i jechać kilometrami, ale nie przekraczając 160 km/h poruszając się z kuframi. Oczywiście zabrania nam tego producent, dając homologację do 130 km/h, ale ułańska fantazja… No właśnie, gdy nam się odpali i licznikowo zbliżymy się do 160 km/h motocykl zaczyna tracić stabilność. To nie wada, to cecha, ale należy o tym pamiętać. Z kuframi wolniej mości panowie. Więcej „grzechów” nie pamiętam. 

Kolejny nasz chiński koleżka, czyli QJ Motor, to motocykl poprawny. Jeśli nie jeździliśmy czymś lepszym, a na pewno nie przesiadamy się z lepszych motocykli na niego, to pewnych rzeczy nie zauważymy, do niektórych się przyzwyczaimy. Przestanie nam przeszkadzać, że w trasie wieje, na zakrętach buja, a silnik sprawia wrażenie ospałego. Na pewno jest to sprzęt, który za niewielkie pieniądze bezpiecznie i komfortowo przewiezie nas z punktu a do punktu b i o tym musimy zawsze pamiętać. Niewielkie pieniądze, kosztuje 1/3 BMW, 1/4 Kawasaki. Patrząc na niego przez ten pryzmat, jest bardzo dobrze.

I znów kończymy KTM-em, szatanem z piekła rodem, który za dotknięciem magicznego guzika może stać się łagodnym barankiem. Zmienne mapy i elektronicznie sterowane zawieszenie zmieniają oblicze tego motocykla, dopasowując go do naszego nastroju i chęci do jazdy. Komfort czy asceza? Sport czy turystyka? KTM będzie taki, jak tego sobie zażyczysz. Dwucylindrowy piec, generujący przyjemne wibracje, aż rwie się do jazdy, do odkręcania manetki, jeżeli tylko tego chcesz. 

Jury głosowało następująco: 

I miejsce – Kawasaki Ninja H2 SX SE
II miejsce – BMW S 1000 XR
III miejsce – Moto Guzzi V100 Mandello S

Suzuki GSX-S1000GX – Grand Tourer na weekend [opinia, mocne i słabe strony, test, właściwości użytkowe, dane techniczne, cena]