Autostrada? A kysz!
Yamaha SR400 najlepiej lubi prędkości podmiejskie, czyli 80-90 km/h i choć brakuje nieco owiewki, paradoksalnie wzmaga to frajdę, którą daje lepsze poczucie prędkości. Powyżej 100 km/h muszę walczyć z naporem wiatru, ale pomimo tej niedogodności Yamaha SR400 jest łatwa w prowadzeniu i szybko reaguje na ruchy kierownicą, a jej ergonomia z podnóżkami umiejscowionymi w linii prostej pod siedzeniem i zwróconymi ku mnie manetkami przekłada się na komfortową i wyprostowaną pozycję.
[sam id=”11″ codes=”true”]
W SR400 rama działa jako zbiornik oleju, dzięki zastosowaniu suchej miski olejowej. Silniki z suchą miską są bardziej kompaktowe, a przepływ oleju przez ramę poprawia chłodzenie, dzięki czemu nie trzeba instalować dodatkowej chłodnicy.
Zawieszenie, choć jest właściwie takie samo jak to, które montowano kiedyś, umożliwia całkiem komfortową jazdę nawet po bardzo nierównych drogach. Tak samo zastosowany tu układ hamulcowy w postaci pojedynczej tarczy hamulcowej z przodu i bębna z tyłu choć nie powala, umożliwia bezpieczne zatrzymanie motocykla.
Jedną z największych zalet Yamahy SR400 jest łatwość obsługi. Gdy podczas jazdy przestaje nagle działać prędkościomierz okazuje się, że z problemem może poradzić sobie nawet ktoś, kto nigdy nie trzymał śrubokręta w ręku. Podpięcie linki prędkościomierza zajmuje mi dosłownie minutę i to bez użycia żadnych narzędzi.
[sam id=”11″ codes=”true”]
Motocykl wygląda przyzwoicie ale brak rozrusznika elektrycznego to nie dla mnie , miałem motocykl bez rozrusznika to tandeta , ma wyglądać starej daty, ale tarcza hamulcowa nie należy do starej daty i takie błędy techniczne ?
Takie tarcze hamulcowe miały nawet MZtki w latach 80tych, więc bez przesady że to takie nowoczesne. A jakie jeszcze tu są błędy, jakieś konkrety…?