To jedna z mniej znanych wersji tego popularnego czechosłowackiego motocykla. Nie powinno to dziwić, skoro była używana jedynie przez służby mundurowe ojczystego kraju.

Bazą dla tego nietypowego pojazdu stała się Jawa 350 typ 354, która po raz pierwszy zaprezentowana została w 1953 roku. Jej jednostkę napędową stanowił dwucylindrowy dwusuw, chłodzony powietrzem o pojemności skokowej 344 cm3 i mocy 14 KM.

Dniepr Eskort – radziecka rakieta obstawy Gorbaczowa i Jelcyna [dane techniczne, opis]

Jawa idzie na służbę

Jednoślad miał być użytkowany w jednostkach eskortowych, ale też w zwykłej milicji drogowej. Niezbędnym stało się więc podniesienie jego osiągów. Dzięki dopracowaniu silnika moc wzrosła do 18 KM. To zapewniło Jawce osiągnięcie prędkości około 130 km/h. Z naszego punktu widzenia to mało, ale to wystarczało, żeby dogonić samochody poruszające się po ówczesnych drogach Czechosłowacji.

Nowa Jawa otrzymała również pokaźnych rozmiarów owiewkę. Przy jej projektowaniu wzorowano się na motocyklach sportowych końca lat 50. ubiegłego wieku. Dla obniżenia masy wykonano ją z włókna szklanego. W dolnej części zamontowano reflektor z niebieską osłoną, pochodzący z motoroweru Stadion S22.

W tylnej części umieszczono natomiast dwa eleganckie kufry, w których znalazło się miejsce między innymi na radiostację.

Wszystkie te dodatki spowodowały wzrost masy o kilkanaście kilogramów.

Podczas testów, w których brali udział również uznani zawodnicy sportów motocyklowych, jak František Šťastný i Gustav Havel zwrócono uwagę na niedopracowanie silnika oraz wady owiewki. Owszem – zapewniała duży komfort, osłonę przed deszczem i czołowym wiatrem. Jednak, gdy wiał on z boku, wówczas owiewka działała, jak żagiel i spychała motocykl z drogi. Pomimo tych zastrzeżeń motocykl trafił do produkcji seryjnej.

Nanuki otrzymały dwukolorowe malowania. Te przeznaczone dla Veřejná Bezpečnost (VB – odpowiednik naszej Milicji Obywatelskiej) były w barwach niebiesko – białych, a te dla formacji eskortowych czerwono – białe. Były to pierwsze dwubarwne motocykle w służbach Czechosłowacji.

Nie wiadomo ile wyniosła produkcja Nanuków. Szacuje się, że zadania eskortowe pełniło około 8 – 10 egzemplarzy.

Oznaczenie Nanuk trochę nie przystawało do poważnych zadań, jakie powierzono temu motocyklowi. Po czesku znaczy to bowiem lody na patyku. Skąd taka nazwa? Podobno wzięła się stąd, że owiewka przypominała właśnie lody.

Krótka służba

Motocykl był widywany podczas wielu wizyt zagranicznych oficjeli. Nanuki ochraniały między innymi samochód, w którym wizytowała Pragę Walentina Tierieszkowa – pierwsza kobieta w kosmosie.

W sierpniu 1964 roku przyszło im osłaniać przejazd Nikity Chruszczowa. I ten przypadek zaważył na dalszym losie motocykla. Legenda głosi, że towarzyszowi pierwszemu sekretarzowi bardzo nie spodobał się zapach spalin dwusuwa. Inna wersja mówi, że powodem było brzmienie silnika. W każdym razie w krótkim czasie po wizycie, motocykle wycofano z formacji eskortowych. W tej roli zastąpiły ją motocykle BMW.

Kilka lat dłużej Nanuki służyły w drogówce. Ostatnie sztuki dotrwały do początku lat 70. XX wieku. Ich zadania przejęły Jawy 350/361 Californian.

Dane techniczne Jawa 354 Nanuk:

Silnik: dwusuwowy, dwucylindrowy, chłodzony powietrzem

Pojemność skokowa: 344 cm3

Moc maksymalna: 18KM

Masa własna: 152 kg

Prędkość maksymalna: 130 km/h

Pojemność zbiornika paliwa: 13 litrów

Zużycie paliwa: 4,2 l

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.