Tankujesz, płacisz i odjeżdżasz. A czy wiesz, gdzie trafiają twoje pieniądze? [paliwo, rynek, sieci stacji]

Ceny paliw interesują wszystkich, ale mało kto zastanawia się, co dokładnie dzieje się z pieniędzmi zostawianymi przy kasie. Każde kilka złotych z litra benzyny czy diesla rozkłada się na podatki i zyski rafinerii i właścicieli poszczególnych punktów. Polski rynek wygląda na rozdrobniony, jednak w praktyce kontroluje go zaledwie kilku dużych graczy, a lwia część sprzedaży skoncentrowana jest w rękach największych spółek. Sprawdziliśmy, kto realnie zarabia na produkcji i sprzedaży paliwa w Polsce i gdzie ostatecznie trafiają pieniądze kierowców.

Polski rynek detaliczny paliw tworzony jest dziś przez ok. osiem tysięcy stacji, ale większość sprzedaży realizują największe sieci. Liderem pozostaje Orlen, dalej są m.in. BP, Shell, Circle K, MOL Group oraz szybko rosnąca polska Moya. Licząc samą liczbę stacji, sześciu największych operatorów kontroluje około połowy rynku. Jednak gdy spojrzymy na wolumen sprzedaży paliw, koncentracja jest jeszcze większa – sieci zrzeszone w POPiHN (Polskiej organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego) odpowiadają za ponad 70 procent detalicznej sprzedaży w naszym kraju. Oznacza to, że duże marki nie tylko mają najwięcej punktów, ale też sprzedają przeciętnie znacznie więcej paliwa na jedną stację niż operatorzy lokalni.

Małe, niezależne punkty wciąż istnieją, lecz ich udział w realnym obrocie paliwem jest wyraźnie mniejszy. Ruch generują przede wszystkim stacje przy głównych trasach, w dużych miastach i na autostradach – a te w większości należą do największych sieci.

Szukasz akcesoriów motocyklowych? Jeśli tak, to polecamy sklep naszych przyjaciół z Motormind. Klikając w poniższy link i dokonując przez niego zakupów dokładacie cegiełkę do rozwoju i utrzymania naszego portalu. Dziękujemy!

Odzież i akcesoria motocyklowe – MotorMind

Od samego źródła

Skąd bierze się paliwo, które trafia do zbiorników naszych motocykli i samochodów? Polska ma własne rafinerie – w Płocku i Gdańsku – ale rynek w dużej mierze opiera się także na imporcie. Surowa ropa sprowadzana jest głównie z Arabii Saudyjskiej, Norwegii i USA, a dodatkowo do kraju trafiają gotowe paliwa z zagranicy. W praktyce oznacza to, że nawet tankując na „polskiej” stacji, nie zawsze kupujesz paliwo wyprodukowane w Polsce. Około 40 procent krajowego zapotrzebowania na paliwa gotowe pokrywa import, szczególnie w przypadku oleju napędowego.

Dopiero na tym tle można uczciwie odpowiedzieć na pytanie, gdzie trafiają pieniądze polskiego kierowcy. Największa część ceny litra paliwa – ok. 50-60% – to podatki i opłaty publiczne: VAT, akcyza oraz opłaty paliwowe i emisyjne. Ta część bezpośrednio zasila budżet państwa i nie ma nic wspólnego z marżą stacji czy zyskami koncernów. Kolejna warstwa to koszt paliwa w hurcie. Tutaj pieniądze trafiają do rafinerii albo importerów. Jeśli paliwo pochodzi z krajowego przerobu, znacząca część jego wartości zostaje w Polsce. Jeśli jest importowane jako produkt gotowy, część tej kwoty zasila zagranicznych producentów i handlowców.

Dopiero potem pojawia się marża detaliczna stacji, z której finansowane są pensje pracowników, logistyka, energia, utrzymanie infrastruktury oraz działalność sklepów i myjni. Ta część niemal zawsze zostaje w Polsce, bo operatorem stacji jest polska spółka – nawet wtedy, gdy marka należy do zagranicznego koncernu.

Tu masz największy wpływ

Najbardziej interesujący dla polskich kierowców jest jednak ostatni element, czyli zysk właścicielski. I tu zaczynają się realne różnice między sieciami. W przypadku Orlenu sytuacja jest specyficzna, bo niemal połowę akcji posiada Skarb Państwa. Oznacza to, że część wypracowanego zysku wraca do budżetu w formie dywidendy lub wzrostu wartości spółki. Reszta trafia do inwestorów giełdowych, w tym także zagranicznych funduszy.

W sieciach takich jak BP, Shell, Circle K czy MOL mechanizm wygląda inaczej. Działają one w Polsce poprzez lokalne spółki, które płacą u nas podatki, ale zysk netto może być następnie transferowany do central grup w Wielkiej Brytanii, Kanadzie czy na Węgrzech – najczęściej w formie dywidend lub opłat wewnątrzkorporacyjnych. Innymi słowy, po rozliczeniu się z polskim fiskusem, duża część pieniędzy z tankowania wyjeżdża z kraju.

W przypadku sieci stricte polskich, takich jak Moya czy mniejsze regionalne marki, zysk właścicielski w całości pozostaje w Polsce. Skala ich działalności jest jednak nieporównywalnie mniejsza niż u liderów rynku, dlatego ich wpływ na całościowy obraz finansowy branży jest ograniczony.

Jeśli więc spojrzeć na sprawę bez emocji, obraz jest dość prosty. Najpierw płacisz podatki państwu. Potem finansujesz rafinerie i importerów. Następnie utrzymujesz lokalną stację. Dopiero na samym końcu pojawia się zysk właściciela sieci. I właśnie te dwa ostatnie fragmenty decydują o tym, ile pieniędzy zostanie w Polsce zamiast trafić do zagranicznych central. Tankując u polskich operatorów, zwiększasz szansę, że przynajmniej zysk detaliczny zostanie w kraju. Przy stacjach należących do międzynarodowych koncernów część tej wartości niemal na pewno popłynie dalej – poza granice Polski.

Orlen (PKN Orlen S.A.) – Polska

Orlen, spadkobierca słynnej Centrali Produktów Naftowych i Petrochemii Płock, to największy polski koncern paliwowy, prowadzący ok. 1960 stacji w naszym kraju (stan na koniec 2025 r.). Formalnie jest to spółka akcyjna z większościowym udziałem Skarbu Państwa – polski rząd posiada 49,9% akcji Orlenu. Reszta kapitału należy głównie do inwestorów instytucjonalnych (np. funduszy emerytalnych) oraz drobniejszych akcjonariuszy. Orlen jest zarejestrowany w Polsce (w Płocku) i notowany na Giełdzie Papierów Wartościowych. Po połączeniu z Grupą Lotos i PGNiG (2022-2023) Orlen stał się zintegrowanym koncernem naftowo-gazowym.

Marka Orlen budzi u polskich kierowców mieszane uczucia, które zależą głównie od tego, kto na kogo głosuje i kto aktualnie rządzi. Spółka jest bowiem uważana za jedną z „dojnych krów” władzy. Nierzadko padają hasła typu „Na Orlen tylko do toalety”, ale prawda jest taka, że to ze stacji tej sieci trafia do budżetu kraju najwięcej pieniędzy. 

Moya (Anwim S.A.) – Polska

Moya to marka stacji należących do spółki Anwim S.A. – największego niezależnego operatora stacji w Polsce (536 stacji na koniec 2025 r.). Jest to polska spółka, założona w 1992 r., jednak od kilku lat jej większościowym udziałowcem jest amerykańsko-europejski fundusz Enterprise Investors, który podejmuje strategiczne decyzje i przejmuje część zysków. Sieć Moya rozwija się bardzo dynamicznie – w latach 2018-2025 urosła z ok. 180 do ponad 530 stacji. Anwim S.A. jest zarejestrowany w Polsce (Warszawa) i od 2021 r. notowany na GPW.

Huzar – Polska

Huzar to specyficzna sieć około 100 niezależnych, prywatnych stacji działających pod wspólną marką. Właścicielami są sami operatorzy poszczególnych stacji. Sieć na początku (od 2005 roku) zorganizowana była w formie spółki akcyjnej Polpetro S.A., założonej przez 22 właścicieli stacji, każdy uczestnik sieci był jej akcjonariuszem. Polpetro po 2014 r. przekształciło się w Huzar PSP S.A, który dostarcza jednolitą markę, zaopatrzenie i wsparcie. Mimo zmian organizacyjnych zachowano pierwotny model przypominający kooperatywę – kapitał jest dzielony wśród polskich właścicieli stacji. 

Grupa Pieprzyk – Polska

Grupa Pieprzyk to prywatny rodzinny holding z Rawicza, rozwijany od ponad 36 lat przez założyciela Antoniego Pieprzyka. Zarządza siecią ok. 150 stacji paliw (marka własna „Moc Jakość Zysk”), głównie w zachodniej i centralnej Polsce. W 2021 r. Grupa Pieprzyk nawiązała współpracę z AVIA International, z planowanym rebrandingiem części stacji na Avia, jednak dla właścicieli nadal kluczowy pozostaje rozwój pod marką własną. Firma nie jest publicznie notowana i nie prowadzi franczyzy – wszystkie jej stacje są własne, co podkreśla rodzinny charakter biznesu. Pieprzyk to w 100% polski kapitał prywatny.

Avia (Unimot S.A.) – Polska

Marka Avia to międzynarodowa franczyza wywodząca się ze Szwajcarii. W Polsce licencję na markę Avia posiada spółka Unimot S.A., która zarządza siecią stacji Avia od 2017 roku. Unimot (zarejestrowany w Zawadzkiem, notowany na GPW) to polska firma paliwowa zajmująca się handlem paliwami i energią. Na koniec 2025 r. sieć Avia w Polsce liczyła 147 stacji. Mimo obecności zagranicznych inwestorów finansowych, większość udziałów skupiona jest wokół polskiego założyciela (posiadającego kontrolny pakiet przez spółkę Unimot Express) oraz polskich akcjonariuszy.

CRAB – Polska

Crab to lokalna sieć stacji benzynowych ze Śląska. Operatorem jest firma H.B. Crab – spółka jawna prowadzona od 1992 r. przez prywatnych wspólników. Sieć tworzy kilkanaście stacji, głównie w woj. śląskim. Własność sieci to w 100% prywatny polski kapitał.

Baltica – Polska

Baltica to marka niewielkiej sieci stacji (kilka obiektów na Mazowszu) z centralą w Broniszach k. Warszawy. Operatorem jest spółka M.J. Oil Sp. z o.o., działająca od 2001 r.. Kapitał firmy jest całkowicie polski – jest ona formalnie własnością dwóch przedsiębiorców. 

Sieci zagraniczne

BP (dawniej British Petroleum) – globalny koncern naftowy z Wielkiej Brytanii, z siedzibą główną w Londynie. To spółka giełdowa bez jednego dominującego właściciela; akcje posiadają globalne fundusze, inwestorzy instytucjonalni i indywidualni. W Polsce BP działa od lat 90. i zarządza drugą największą siecią stacji – 577 obiektów na koniec 2025 r. 

Shell – kolejny z globalnych gigantów paliwowych, historycznie brytyjsko-holenderski. W 2022 r. Shell uprościł strukturę i obecnie jest to brytyjska spółka akcyjna z siedzibą w Londynie. W Polsce Shell zarządza ok. 440 stacjami poprzez spółkę Shell Polska. 

Circle K – sieć pod tą nazwą funkcjonuje u nas od 2016 roku, po przejęciu wszystkich stacji Statoil przez kanadyjską firmę Alimentation Couche-Tard. Obecnie Circle K ma ok. 390 stacji w Polsce.

MOL – węgierski koncern naftowy, który w ostatnich latach mocno rozpycha się na polskim rynku. Jego największym akcjonariuszem jest państwo węgierskie, które poprzez różne fundacje i spółki kontroluje 25% udziałów. W 2022 r. MOL odkupił od Orlenu pakiet 417 stacji Lotosu (wymóg Komisji Europejskiej przy fuzji Orlen-Lotos), a w 2023 r. przejął spółkę Slovnaft Polska, mającą ok. 80 stacji, działającą głównie na południu kraju. Pod marką MOL działa już prawie 460 stacji w całej Polsce.

AMIC – sieć stacji, która powstała z przejęcia aktywów rosyjskiego Lukoila w Polsce, na Ukrainie, Litwie i Łotwie przez austriacki fundusz inwestycyjny AMIC Energy Management GmbH. W Polsce przejęto 115 stacji Lukoil – od 2019 r. wszystkie działają już pod marką AMIC. Formalnie jest to kapitał austriacki, a spółka podkreśla, że nie ma powiązań z Rosją – paliwa sprzedawane na stacjach AMIC mają być kupowane wyłącznie w polskich rafineriach Orlen.

Na polskim rynku pojawi się wkrótce kolejny duży gracz – amerykański gigant Gulf. Pierwsza stacja tej sieci ma zostać uruchomiona w 2026 roku w woj. zachodniopomorskim.