Dziesięć lat temu Honda zadała motocyklowemu światu pytanie, na które do dziś nie ma dobrej odpowiedzi: „To skuter czy motocykl?”. X-ADV – szprychowe koła, odwrócony widelec, kanapa z maksiskutera i zero sprzęgła – nie mieścił się w żadnej szufladzie. Teraz to samo pytanie wraca z logo trzech kamertonów na owiewce, bo na EICMA 2026 Yamaha pokazała RW700 tym samym wchodzi do segmentu, który Honda zbudowała sama.
Jak Honda zebrała cięgi

Dziś trudno w to uwierzyć, ale debiut X-ADV przyjęto z mieszanką fascynacji i co tu dużo mówić – konsternacji. Brytyjski BikeSocial otworzył test rozbrajającym przyznaniem, że redakcja sama nie wie, czym ten pojazd jest. Adventure Bike Rider uznał go za hybrydę, której nie da się wcisnąć ani do szuflady z napisem „skuter”, ani „motocykl”. Magazyn CAR zadał pytanie najprostsze i najbardziej bolesne: „do czego to właściwie służy?”. Do tego dochodziły zarzuty o cenę (która nadal może budzić mieszane uczucia), wysokość kanapy jak na skuter i łańcuch, który w pojeździe dla ludzi nielubiących brudnych rąk wygląda jak żart z ukrytą kamerą.
A potem rynek zrobił to, co robi najlepiej – pokazał recenzentom gest Kozakiewicza. Według Hondy do 2024 roku w Europie sprzedano ponad 76 tysięcy egzemplarzy X-ADV, a w 2023 roku był to drugi najlepiej sprzedający się model marki na kontynencie. „Dziwadło” zostało ojcem segmentu. Przypomnę, że dane obejmują CAŁĄ EUROPĘ, nie tylko POLSKĘ.
Jak Yamaha przyszła na imprezę o północy

Yamaha wchodzi do gry z rozmachem. Na swojej europejskiej stronie nazywa RW700 pierwszym prawdziwym crossoverem motocykla i skutera oraz najbardziej uzdolnionym
i najmocniejszym skuterem adventure na świecie (tabela porównawcza to potwierdza). Pierwsza z tych deklaracji, ogłoszona dziesięć lat po X-ADV, ma w sobie urok gościa, który wpada na imprezę o północy w stylu Stev’a Stiflera i oznajmia, że ta właśnie się zaczyna. Francuski Le Repaire des Motards ujął to chłodniej: Yamaha idzie śladem Hondy i trzyma się receptury co do joty. Ale można tą opinię pominąć, bo Francuzi robią ze trzy rzeczy dobrze – wino, sery i poddawanie się.
Kontrowersje też przyszły punktualnie. RideApart porównał kanciastą sylwetkę RW700 do kreskówkowego buldoga, choć autor przyznał, że jemu akurat się podoba. I takie „opinie słychać” pośród komentarzy w sieci – więc coś jest na rzeczy. Niemiecki Motorrad & Reisen relacjonował mieszane reakcje czytelników – od „bizarre” po zadowolenie, że ktoś wreszcie zrobił coś nowego. Brzmi znajomo? Hmm…, chyba powinno.
Liczby na sucho
| Dane techniczne | Honda X-ADV (MY 2025/26) | Yamaha RW700 (MY 2027) |
| Silnik | 745 cm³, rzędowy 2-cyl., SOHC | 689 cm³, rzędowy 2-cyl. CP2, DOHC |
| Moc | 43,1 kW (58,6 KM) przy 6750 obr./min | 51 kW (69 KM) przy 8250 obr./min |
| Moment obrotowy | 69 Nm przy 4750 obr./min | 65 Nm przy 6500 obr./min |
| Masa gotowa do jazdy | 237 kg | 221 kg (Explore: 224 kg) |
| Wysokość siedzenia | 820 mm | 810 mm |
| Zbiornik | 13,2 l | 14 l |
| Skok zawieszenia przód/tył | 153,5 / 150 mm | 160 / 155 mm |
| Prześwit | 165 mm | 170 mm |
| Skrzynia | DCT, 6 biegów | Y-AMT, 6 biegów |
| Napęd końcowy | łańcuch | łańcuch |
| Koła / opony | szprychowe 17/15 cali | szprychowe krzyżowe 17/15 cali, Pirelli Scorpion Rally STR |
| Schowek pod siedzeniem | 22 l, kask integralny, USB-C | jeden kask integralny (zależnie od rozmiaru) |
| Spalanie | 3,6 l/100 km (dane Hondy) | 4,1 l/100 km (wg Motorrad & Reisen) |
| Wersja A2 (35 kW) | tak | tak (wg RideApart) |
| Cena | w ofercie | jeszcze nie ogłoszona |
Co Yamaha robi lepiej?

Liczby mówią tu wyraźnie. RW700 jest o 16 kg lżejszy i ma około 10 KM więcej. Pod spodem pracuje znany z MT-07 i Ténéré 700 dwucylindrowy silnik o kryptonimie CP2 – jednostka, która w koncernie Yamahy ma więcej etatów niż niejeden doktor habilitowany. Do tego dłuższe skoki zawieszenia, 170 mm prześwitu, opony Pirelli Scorpion Rally STR i wybór między podestami a czteropozycyjnymi podnóżkami sugerują, że szuter nie jest tu wyłącznie elementem sesji zdjęciowej. Wersja Explore dokłada grzane manetki i kanapę (po dziesięć poziomów – dla tych, którzy dobierają temperaturę z dokładnością i gracją sommeliera z serii John Wick), centralną podstawkę i regulowany widelec.
Skrzynia Y-AMT to według Yamahy pierwsza wersja tego systemu zaprojektowana specjalnie do skutera: tryb automatyczny albo ręczna zmiana przełącznikiem na kierownicy, bez sprzęgła i bez dźwigni pod stopą.
Co na to Honda?

Honda ma przewagę, której nie da się dorobić w dziale marketingu: czas. DCT jest
w produkcji od 16 lat, a Honda deklaruje ponad 230 tysięcy sprzedanych jednostek
w Europie od 2010 roku. Y-AMT w skuterze jest dopiero na starcie i jego trwałość zweryfikują nie broszury, tylko sezony i pierwsze przeglądy albo odpukać akcje serwisowe. X-ADV ma też więcej momentu dostępnego niżej – przy 60 km/h silnik kręci się według Hondy zaledwie około 2500 obr./min, co w mieście jest bezcenne. Do tego 22-litrowy, podświetlany schowek z gniazdem USB-C. Yamaha deklaruje miejsce na jeden kask integralny, zależnie od jego rozmiaru, co brzmi jak warunki promocji w banku z wieloma gwiazdkami.
Są też minusy. X-ADV jest cięższy, słabszy i – jak złośliwie zauważyły niektóre media– wciąż trzeba co chwilę tłumaczyć, czym on jest. Dziesięć lat na rynku, a to pytanie nadal wraca.
Dlaczego najpierw się śmiejemy, a potem kupujemy
Psychologia ma na to dwa dobrze opisane wyjaśnienia. Pierwsze to potrzeba poznawczego domknięcia, opisana przez Ariego Kruglanskiego i Donnę Webster (1996). Ludzie o wysokiej potrzebie domknięcia szybko chwytają pierwszą dostępną kategorię, a potem kurczowo się jej trzymają – autorzy nazwali to „seizing and freezing”. X-ADV nie pasował do żadnej szuflady, więc irytował samym istnieniem. Mózg nie lubi rzeczy, których nie potrafi podpisać.
Drugie wyjaśnienie to efekt czystej ekspozycji Roberta Zajonca (1968): samo wielokrotne obcowanie z bodźcem zwiększa sympatię do niego. Wystarczyło kilka sezonów X-ADV pod biurowcami, na przełęczach i w kolejkach do promów, by „dziwadło” stało się „normalne”, a potem „pożądane”.
Tu kryje się najciekawsza różnica między obiema premierami. Honda zapłaciła frycowe za cały segment – to ona przyjęła na siebie poznawczy koszt nowej kategorii. Yamaha wjeżdża na gotowe: nikt już nie pyta, czy skuter adventure ma sens. Pytają najwyżej, czy musi wyglądać jak buldog. To kontrowersja o twarz, nie o tożsamość – a twarz, jak uczy Zajonc, z czasem się opatruje.
Werdykt bez werdyktu
Kto chce sprawdzonej mechaniki, dużego schowka i spokoju, dostaje Hondę – produkt dojrzały, z dekadą historii. Kto woli mniejszą masę, więcej mocy i więcej szutru w tle, spojrzy w stronę Yamahy – z zastrzeżeniem, że cena RW700 nie została jeszcze ogłoszona, a niewiadomych jest, póki co, więcej niż w tekście regulaminie promocji. Obie maszyny łączą dwie rzeczy: łańcuch i koncepcja na maszynę.
Na koniec warto też dorzucić, że wiele z nas czekało w tym roku na EICMA 2026, na Dużą Tenerkę z CP3 która zagrozi dominacji dużej Afry. Walka jest, ale zamiast w stójce, zeszła do parteru.
