W ciągu pięciu sezonów kask Shoei XR-1000 używany był przeze mnie prawie codziennie. I został on przez mnie niemiłosiernie sponiewierany. Po pięciu latach takiego traktowania mogę go czystym sercem polecić każdemu. 

Od 2006 roku kask Shoei XR-1000 przeżył wiele. Jeździłem nim w Albanii podczas 50-stopniowych upałów, jeździłem i podczas 10-stopniowego mrozu, gdy na przełęczy Bernina złapała mnie burza śnieżna.

Jego upadki z siodła motocykla na żwir i asfalt przestałem liczyć. W ciągu tych czterech lat zabiegi pielęgnacyjne sprowadzały się głównie do rozpylania do wewnątrz litrów sprayu, mającego zneutralizować przykre zapachy. Nie zawsze to jednak skutkowało: po podróży do Serbii latem 2008 roku zapach, jaki wydobywał się z wewnętrznej wyściółki zaniepokoił nawet mojego psa.

Ogromną zaletą kasku jest jego ciężar (waży zaledwie 1,3 kg), a także niezwykłe właściwości aerodynamiczne (podczas jazdy odciąża szyję). Największym, i w zasadzie jedynym, mankamentem – brak możliwości demontażu wyściółki (wyjąć można jedynie okładzinę pasków oraz płaty policzkowe). Dlatego trzy- lub czterokrotnie kask Shoei XR-1000 był przeze mnie prany w wodzie – gdy spray już nie skutkował.

Po demontażu wizjera – co jest dziecinnie proste – używałem do tego wanny, sypiąc „na oko” zwykłego Viziru i wkładając do środka skorupy końcówkę prysznica. Planowałem zresztą wyprać go w pralce na programie „pranie ręczne” (wkładając uprzednio do cienkiego śpiwora), jednak uratowała go przed tym jego integralność – kask Shoei XR-1000 nie mieści się niestety do otworu bębna.

Co ciekawe – po takim „praniu”, w wannie na powierzchni wody pojawiły się setki martwych owadów, a nawet wielka wysuszona osa. Nawet nie wiedziałem, że niewielkie z pozoru kanaliki wentylacyjne potrafią być tak pojemne.

Po tych wszystkich zabiegach, mimo takiego traktowania, kask Shoei XR-1000 jest wciąż używany przeze mnie jako kask podstawowy. Świetna pięć lat temu wentylacja wciąż pozostaje świetna (regulowane trzy otwory wlotowe i dwa wylotowe), a wizjer wciąż otwiera się i zamyka płynnie. Zamknięcie typu D-D, jak we wszystkich kaskach tego producenta, jest praktycznie niezniszczalne.

Jeżdżę nim po mieście, jeżdżę i na bliższe wyprawy. Niestety pinlocka trzeba by praktycznie wymieniać co sezon, gdyż przy wolnej jeździe lub gorszej pogodzie niemiłosiernie paruje. Ja jednak po mieście jeżdżę w okularach i wizjer zamykam dopiero przy szybkiej jeździe.


 

Kask Shoei XR-1000 – prezentacja [ENG]


Strona producenta

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułKuchnia: Sześciopak kucharza-podróżnika
Następny artykułAustralia. Takiej wolności nie znałeś
Z wykształcenia arabista. Z zawodu – dziennikarz od ponad 20 lat. Był m.in. korespondentem „Rzeczpospolitej” i PAP w Sankt-Petersburgu, redaktorem naczelnym „Gazety Finansowej”, a także zastępcą redaktora naczelnego „Pulsu Biznesu”. Na motocyklu lubi podróżować indywidualnie. Interesuje się kulturą Bałkanów i tam często planuje swe motocyklowe podróże. Oprócz turystyki motocyklowej uwielbia nurkowanie. Zna cztery języki, w tym arabski.

3 KOMENTARZE

  1. Świetny tekst, autor użytkuje kask 6 lat w każdych warunkach więc ma wiele ciekawego do powiedzenia – to jest prawdziwa opinia o kasku na której można się wzorować. Inna sprawa że model został już zastąpiony nowszym, autor ma jakieś porównanie do innych kasków integralnych?

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Zapisz się na MV-newsletter!